چرا سوخت‌ زیستی در دسترس نیست؟

بنزین

متاسفانه به دلیل اینکه در کشور دارای منابع نفتی هستیم، اهمیت استفاده از دیگر سوخت‌های دوست‌دار طبیعت جزء اولویت‌های اصلی نبوده است و کارهایی که منجر به تولید سوخت زیستی قابل لمس به وسیله مهندسی ژنتیک شود، در دسترس نیست.

دکتر «مصطفی خوشحال‌سرمست» اظهار کرد: بر روی دیواره خارجی اندامک میتوکندی که یک اندامک تولید‌کننده انرژی در تمامی سلول‌های زنده است، کانال‌های پروتئینی وجود دارد که به عنوان معبرهای تنظیم ورود و خروج مواد است که VDAC یا کانال های آنیونی وابسته به ولتاژ نام دارند.

وی ادامه داد: یکی از اصلی‌ترین وظایف این ژن انتقال متابولیت‌های در حد چند نانومتر و ATP تولید شده در میتوکندری به سیتوپلاسم برای انجام تمام فعالیت‌های نیازمند انرژی در سلول موجودات زنده است که در نتیجه اختلال در کار این ژن تمامی فرایندهای رشد و نمو موجودات را مختل می‌کند.

این محقق، خاطرنشان کرد: سوخت‌های زیستی سوخت‌های تجدید‌پذیر با منشاء زیستی هستند که با استفاده از روش های بیوشیمیایی و ترموشیمیایی به سوخت تبدیل می‌شوند و از طرفی روغن‌های گیاهی از تری اسیل گلیسرول تشکیل شده‌اند که یکی از غنی‌ترین فرم‌های دارای انرژی و کربن احیاء در طبیعت هستند.

خوشحال‌سرمست افزود: بذر گیاهان منبع اولیه این روغن‌ها است که حجم کمی از بیومس کل گیاه را تشکیل می‌دهد که ما در بلند مدت به دنبال تولید این ماده در تمام بافت‌های گیاه هستیم اما به دلیل شباهت بالا بین ساختار شیمیایی تری‌اسیل‌گلیسرول گیاهی و سوخت‌های فسیلی و دوست‌دار طبیعت بودن، سوخت‌های زیستی می‌توانند یک جایگزین ایده‌ال و قابل استفاده برای سوخت‌های بر پایه نفت باشند که به تدریج در حال اتمام است.

وی یادآور شد: مهمترین مزیت سوخت‌های زیستی، کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی تجدید ناپذیر است اما تولید این سوخت در بافت‌های سبزینه‌ای گیاه نیاز به استحصال و خالص‌سازی دارد و یا با منابع غذایی انسان یا حیوان مغایرت داشته باشد که استفاده از گیاهان سریع الرشد و تولید اسیدهای چرب در تمام بافت‌های رویشی گیاه تا حدودی از این تداخل کم می کند.

این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان افزود: گیاهان دی‌اکسید‌کربن را به واسطه نور خورشید جذب و این انرژی را به فرم قند، نشاسته و چربی در گیاه ذخیره می‌کنند و پس از اینکه زیست توده گیاه تبدیل به بیودیزل و برای تولید انرژی و به حرکت درآوردن یک موتور سوزانده شد، دوباره این کربن به فرم دی‌اکسید‌کربن آزاد می‌شود که مهمترین گاز گلخانه ای کره زمین است.

خوشحال‌سرمست تصریح کرد: سوخت‌های زیستی تولید شده از روغن آفتابگردان و کلزا ۴۵ تا ۶۵ درصد گاز گلخانه ای کمتری نسبت به سوخت‌های بر پایه نفت تولید می‌کنند که استفاده از اسیدهای چرب گیاهی میزان تولید این گازهای گلخانه‌ای را به ۸۵ درصد کاهش می‌دهد بنابراین استفاده از این سوخت‌ها از آلودگی هوای تولید شده توسط سوخت‌های فسیلی دارای دی‌اکسید‌کربن و دیگر ترکیبات سمی را کاهش می‌دهد.

این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان با اشاره به موانع توسعه سوخت‌های فسیلی در کشور، اظهار کرد: در رابطه با بیواتانول و تولید سوخت از جلبک کارهایی در داخل کشور انجام شده اما موانع اصلی سوخت‌های زیستی، تکنولوژی تولید این سوخت‌ها و تجهیزات آن است.

خوشحال‌سرمست بیان کرد: کشورهای آمریکا، برزیل، چین و کانادا عمده تولید کننده سوخت زیستی‌اند که کشور ما به دلیل محدودیت های موجود شاید در آینده نزدیک قادر نباشد با کشورهای تولیدکننده این تکنولوژی رقابت کند اما با توجه به حمایت‌های مقامات ایران در رابطه شرکت‌های دانش بیان و اقتصاد مقاومتی قادر به انجام کارهایی در این زمینه خواهد بود.

وی خاطرنشان کرد: با وجود منابع سوخت‌های فسیلی در کشور، جلوی پیشرفت این بخش از تکنولوژی در کشور گرفت شده اما استفاده از سوخت‌های زیستی از ضررهای اقتصادی ایجاد شده به واسطه آلودگی محیط زیست و هزینه‌ای که به دلیل کاهش سطح سلامت و گازهای گلخانه ای به وجود خواهد آمد، می‌کاهد و همچنین منبع تجدپذیری سوخت برای آیندگان فراهم خواهد شد.

این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، تاکید کرد: نتیجه پژوهش‌های ما در مراحل ابتدایی و شناخت نقش این ژن در بهبود تولید تری اسیل گلیسرول و تبدیل نشاسته به روغن در بافت‌های رویشی است و در این زمینه طی یک همکاری مشترک با دانشگاه ریورساید کالیفرنیا در حال آشکار کردن نقش این ژن در گیاهان هستیم.

خوشحال‌سرمست در پایان گفت: متاسفانه بودجه و منابع مالی و تجهیزات ضروری برای پژوهش و تحقیق در اختیار ما قرار ندارد و از طرفی تحریم تجهیزات تا حد زیادی تحقیقات ما را دچار اختلال کرده است اما اهداف خود را با همکاری دانشگاهای داخلی و خارجی دنبال می‌کنیم.


منبع: ایسنا

اشتراک گذاری